Credo

Wie genezen opstaat van een ziekbed, voelt zich herboren. De wereld ligt voor hem open, hij mag opnieuw leven, weer vrijuit ademen, er helemaal zijn. Zijn hergeboorte heeft a.h.w. plaatsgevonden, want hij was van het gewone levensritme afgesneden, wég, maar hij is terug in de wereld, leeft, gaat weer voort. Het is als Pasen voor hem: hij is in glans opgestaan ondanks zijn gekwetste menszijn.

Opstaan en doorgaan zoals herleven na sterven, na je dood als een nieuwe mens opleven, is het echt mogelijk? Jezus heeft het voorgedaan, hij is verrezen na zijn erbarmelijke dood. Wat betekent dat voor ons? Sterkt zijn opstanding ons geloof in eeuwig leven, of is het te mooi om waar te zijn? Denk je eens in: hoe zalig moet het wel zijn als je opstaat na je sterven en nieuw voortgaat in de ongebroken heerlijkheid die van God is? Het zal je maar gebeuren!

Al generaties lang belijden we als christenen onze uiteindelijke opstanding in onsterfelijkheid, onze komende hergeboorte in God.
Het is ons heiligste credo.

Ine Verhoeven