Een taart met 100 kaarsjes

Ik zie lichtjes voor me:
Discreet en kaarsrecht brandende vlammetjes
In het schemerdonker van de kapel
Van de Zwanenhof, Centrum De Kapel
Of Klooster Wittem.
Ze staan in het gelid
Bij een beeld van Jozef, Maria of Gerardus.
Af en toe flakkeren ze onrustig,
Die vlammetjes.
In hen ademt het levensverhaal
Van de mensen die ze hebben aangestoken.
Het is een verhaal van hoop en vrees,
Angst en beven.
Ik sta stil en kijk
Naar dat stille vertelsel van licht –
En zet er mijn kaarsje bij.

Er branden ook deftige kaarsen in de kerk:
Bij begin en einde,
Bij doop en uitvaart,
Bij het betreden van de kerk
Of bij het verlaten ervan.
Centraal staat de paaskaars:
Alfa en omega, begin en einde,
Symbool van Zijn trouwe nabijheid.

Sinds vier jaar branden hier
Digitale kaarsjes
Die hoop geven, de weg wijzen
Of vragen doen rijzen
Waarmee je op weg kunt.
Geïnspireerde en inspirerende opstekertjes.
Dank je wel, schrijvers!

Eric Corsius