Hemevaart

Een geschenk uit de hemel, zo omschreef een vroegere buurjongen de geboorte van zijn zoon. Een wonder met handjes en voetjes.

Met Wout had ik het al vaker over de hemel gehad. Hij dacht daarover na naar aanleiding van de plotselinge dood van zijn vader. Wouter zat toen op de middelbare school. Zijn woede maakte heel langzaam plaats voor stil verdriet. Ik draag hem in mijn hart met me mee. Zo lijkt het wel alsof hij niet echt dood is. Misschien is dat wel hemel, zei hij. Was Wout na het overlijden van zijn vader eerst te woedend voor woorden, geleidelijk aan groeide er een diep besef van hemelse sferen.

Maar nú was Wouter haast te gelúkkig voor woorden! God moet daar wel achter zitten, zei hij. Iets of Iemand die veel groter is dan woorden. Veel groter dan diep verdriet; veel groter dan blijdschap.

Of we bij de geboortezegen voor Laurens ook het Onze Vader in de hemel konden zingen, vroeg hij. Want het leven is hemel en aarde sámen!

Marlène Visschers