Pinksteren

Pinksteren, dat is het feest van de Geest, het feest van Gods blijvende aanwezigheid onder de mensen. Maar dan gaat het niet op eenduidig aanwijsbare aanwezigheid. Het is een aanwezigheid zoals…zoals….en dan volgen er allerlei beelden: vuur, wind, een duif. Of abstractere beelden: eenheid, onderlinge verstaanbaarheid.

Er zijn veel mooie pinksterliederen die op een verrassende manier al die pinksterbeelden combineren of ze verder uitwerken en duiden. Bijvoorbeeld het lied De Geest van God waait als een wind.

De Geest van God waait als een wind
op vleugels van de vrede,
als adem die ons leven doet,
deelt ons een onrust mede
die soms als storm durft op te staan,
geweld en kwaad durft tegengaan,
een koele bries die zuivert.

De Geest van God is als een vuur,
als vlammen felbewogen,
verterend wat aan onrecht leeft,
een gloed vol mededogen.
Een vonk van hoop in onze nacht,
een wenkend licht dat op ons wacht,
een warmte in hart en ogen.

In stilte werkt de Geest van God,
stuwt voort met zachte krachten,
een wijze moeder die ons hoedt,
een bron van goede machten.
Zij geeft ons moed om door te gaan,
doet mensen weer elkaar verstaan,
omgeeft ons als een mantel.

Het is een lied waardoor het Pinksterfeest voor mij gaat leven. De tekst is van Marijke de Bruijne, uit de bundel Eva’s lied.

Ageeth Potma