Wandelen met God

Leven is wandelen op een weg.
Maar waarheen en met wie ?
Henoch wandelde ook.
Maar het allermooiste vind ik nog
dat de Bijbel spreekt over Henoch
dat hij wandelde met God.
Henoch was ingewijd
in de geheimenissen Gods.
En dat is dan ook precies
de betekenis van zijn naam:
de ingewijde.
Hij wandelde met God.
Dan zie ik in gedachten
twee vrienden lopen
die verdiept zijn in elkaar.
Er moet niets.
Hun gesprek gaat vanzelf.
Af en toe wordt er eens gelachen.
Dan weer is hun toon ernstig
of zijn ze gewoon stil,
want juist vrienden kunnen
ook stil zijn bij elkaar.
Je hoeft de leegte van de stilte
niet krampachtig op te vullen,
omdat die ander
- alleen al door er te zijn –
de stilte vult.
Zo ook met deze vrienden.
In alles voel je
dat ze innig vertrouwd zijn met elkaar.
Zo kan de verhouding met God dus zijn,
leer ik daaruit:
als een innige vriendschap
- een leven lang !
Kan ik wel wandelen met God?
Is dat niet te hoog gegrepen?
Ik ben toch geen Henoch?
Nee, dat bent u niet.
En dat ben ik niet.
Wij mogen onszelf zijn.
Wij zijn allemaal
schepselen van God.
Allemaal waardevol in zijn ogen !

Ernst Visser