De beuk en het wonder

Je kunt goed zien dat de bruine beuk voor mijn raam al blad aan het verliezen is, want er ligt een lichtbruine laag op het groene gras. Maar er zitten nog veel blaadjes aan de takken van de boom in de kloostertuin, majestueus én majesteitelijk, want men zegt dat ze is geplant bij de inhuldiging van koningin Wilhelmina. De wind waait zachtjes door die hoogbejaarde boom - door de zon beschenen, deinen de blaadjes als lichtpuntjes. Het is november en ik weet dat najaarswinden de beuk in een paar dagen kaal kunnen blazen.

Het kan zo snel gaan met dat gebladerte. Zo snel het nu op de grond ligt, zo snel kwam het in het voorjaar tevoorschijn. Ik herinner me dat ik in de lente verbaasd was over de snelheid waarmee de knopjes uitgekomen waren. In één weekend was de beuk veranderd van stam, takken en twijgen naar groenbruine blaadjespracht.

Zo snel kan het gaan. Als je even niet oplet, is het wonder al gebeurd...

Betty Douma