De deuren van Advent

Lang zijn ze gesloten,
de deuren van advent;
het duurt, tot ze in ons opengaan,
en wij door ze tot grotere diepte en wijdte komen.

Niet met geweld,
maar alleen met geduld laten ze zich openen,
de deuren van advent,
opdat wij door hen meer innerlijke vrije ruimte krijgen.

Soms gaan ze onverwacht open,
ongepland en ongekend,
de deuren van advent,
om ons te tonen, hoe nabij God ons is in het leven van alle dag.

Wij kunnen ze voor elkaar openen,
de deuren van advent,
doordat wij in ons hart op HEM wachten,
aan elkaar denken en voor elkaar bidden

. ... en dan is het Kerstmis,
ook dan nog als de kerstbomen
allang weggeruimd zijn.

Andreas Krahnen