Winter

Het is winter.
En een echte dit jaar (tot nu toe),
met ijs en sneeuw.
De seizoenen van het jaar
Worden vaak gebruikt
als een beeld
voor de loop van het leven.
En daarbij verbeeldt de winter de dood.
De lente is de jeugd,
de zomer het volwassen leven
en de herfst de ouderdom,
tijd van verval.
Maar de winter is het einde:
een troosteloze natuur,
kale takken,
natte paden,
doods en dood…
Behalve als het gaat sneeuwen.
Dan verandert alles
in een witte sprookjeswereld.
Een sneeuwlandschap is verre van troosteloos.
Het lijkt haast alsof de sneeuw de dood toedekt.
De natuur wordt een vredige wereld,
waar de dood vergeten is.
Ook de bijbel gebruikt de seizoenen
als beeld voor het leven.
Maar dan gaat het nooit over de winter,
laat staan over sneeuw.
De winter wordt eigenlijk overgeslagen.
In de zondagse evangelielezing
van eind november (!) werd gezegd:
Leer van het beeld van de vijgenboom:
als zijn twijgen zacht worden,
dan weten jullie dat de zomer in aantocht is.
Met andere woorden:
Vergeet de winter.
Er is hoop op nieuw leven.

Ageeth Potma