Vertrouwen

-Verhalen, verhalen..
sommige raken me
andere komen niet eens binnen.
Ik wordt er stil van, soms
en enkele zetten me in beweging-

Thomas de ongelovige..
een mens als van deze tijd,
feiten wou hij,
keiharde realiteiten
kreeg hij: pijn, verlies, dood en verdriet.
Kijk er maar eens goed naar, zei hij, en leg je vinger op de zere plek,
ik heb niets te verbergen
spreek erover tegen ieder die het horen wil,
en strooi liefde, handenvol.

Mens, luister naar iemands diepste verdriet en pijn,
wil je naaste zien staan
en raak voorzichtig zelfs de (ge)wond(e) aan.
De dood, de wereld waarin we leven,
de vele wonden die werden
en nog steeds worden geslagen
verbijsterend, ’t houdt maar niet op
je hoeft er niet voor naar Golgotha…

Hij van toen en daarginds
leeft als zijn schepsels hier en nu
met een houding van vrede en vergeving
willen verschijnen.
Het licht wil, het licht zal,
het licht moeten wij erop laten schijnen,
opdat dood, verderf en misbruik niet het laatste woord krijgen
maar verrijzenis en verlossing.

Anne Indenkleef,
op de dag van beloken Pasen 2010